#MOMLIFE: On a mission

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on email

De pandemie waarin de wereld nu verkeert heeft voor iedereen gevolgen. Voor mijn gevoel is het al even geleden, maar weet nog heel goed wat ik voelde toen onze premier Mark Rutte op 16 maart jl. een persconferentie gaf en uitlegde hoe we in Nederland dit virus onder controle gaan houden met de intelligente lockdown.

Er ging een vlaag van lichte paniek door mij heen. Wat nu? Betekent dit het einde van onze winkels? Ik schoot direct in overlevingsmodus en werkte tot ’s nachts door om inzichtelijk te maken hoe lang we zouden kunnen overleven zonder omzet en wat de steunmaatregelen voor ons betekenden. Gelukkig zijn we gezond en hadden we een buffer, maar zonder omzet en mét doorlopende kosten gaat het wel hard.

Enerzijds hoopte ik op een totale lockdown, want open blijven terwijl iedereen geadviseerd wordt binnen te blijven heeft geen nut. Het zou rust geven, tijd om aan zaken te werken waar ik anders nooit aan toe kom en het zou ook veel handiger zijn i.v.m. de opvang van de kinderen. 

Maar winkeliers mochten open blijven. Toch dicht gaan terwijl je elke euro omzet nodig hebt? Dat voelde ook heel tegenstrijdig. Mijn angst om onze omzet aan webshops te verliezen groeide. De stemming onder collega’s was somber. Velen gingen tijdelijk dicht. 

Maar al snel kwam er bij mij kwam een energie naar boven en het gevoel van: dit virus gaat mij en onze winkels niet infecteren. Ik ga er alles aan doen om met zo min mogelijk letsel uit deze periode te komen. Dat werd echt mijn missie. Het virus zal ons enthousiasme en onze service nooit kunnen aantasten!

Van muziek krijg ik vaak energie en de volgende ochtend stond ik op en dacht aan het liedje On a Mission van Gabriela Cilmi. Dat liedje beschrijft hoe ik me voel. Ik zet het elke keer als ik een oppepper nodig heb keihard aan en dan kan ik er weer tegen!

Ze zingt: 

I am a woman, on a mission, nothing can stop me, I’m stronger than ever, I’m gonna see this through! I am a woman, on mission, whatever it takes I will do what I’ve gotta do!

Vooral in de eerste twee weken kwamen er nauwelijks klanten. Maar er stonden nog 6 dozen nieuwe collectie om uit te pakken en er is altijd wel wat te doen eigenlijk. 

Nu had ik ook eindelijk tijd om setjes te maken en fotograferen voor social media en dat heb ik geweten! 

Kreeg zoveel vragen via social media, vooral van vaste klanten of ik foto’s kon sturen van setjes en daar vulde ik mijn dagen mee en af en toe een klant in de winkel die heel bewust ons kwam steunen.

Zó hartverwarmend! 

Het waren hectische weken. Doordat ook de scholen en BSO dicht ging was het lastig om onze reguliere openingstijden te hanteren en dus zijn we halve dagen open gegaan. Mijn zusje die piloot is en nu weinig vliegt komt wekelijks oppassen. Ben zo dankbaar voor al haar hulp!

Thuisonderwijs was ook een behoorlijk pittige uitdaging!

Ik had ’s ochtends maar weinig tijd, om 12.00u moest de winkel open en moest dus voor die tijd de boodschappen gedaan hebben, en alle administratieve zaken en bestellingen op de computer doen (in de winkel ging al mijn tijd op aan uitpakken en fotograferen voor klanten), maar Mees en Lois hadden vaak ’s ochtends videomeetings in Teams. Login/loguit, wat een gedoe!

Eén ding is mij duidelijk geworden: deze periode was wat mij betreft geen reclame voor het vak van onderwijzer! Wat er ook gebeurt, ik word geen juf. 

Als de sluiting van scholen nog langer had geduurd, hadden ouders denk ik sneller een medicijn of vaccin gevonden dan de wetenschappers!

Inmiddels zijn we in rustiger vaarwater gekomen. Binnenkort de kinderen weer volledig naar school en dat geeft weer wat meer lucht en ruimte. En hoeveel ik ook van ze hou: ik kijk er naar uit!

Hoe hebben jullie alle ballen in de lucht gehouden afgelopen weken? Nog tot nieuwe inzichten gekomen? Let me know!